سورة اﻟﺒﻘﺮﺓ ۲ روکوع

﴿٨﴾	وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ آمَنَّا بِٱللَّهِ وَبِٱلْيَوْمِ ٱلآخِرِ وَمَا هُم بِمُؤْمِنِينَ
	بعض د دي خلقونه هغه څوک دي چه وائي مونږه ايمان راوړے په الله او په ورځ د اخرت او نه دي دوي ايمان راوړونکي ۔
﴿٩﴾	يُخَادِعُونَ ٱللَّهَ وَٱلَّذِينَ آمَنُوا وَمَا يَخْدَعُونَ إِلاَّ أَنْفُسَهُم وَمَا يَشْعُرُونَ
	چلول کوي دوي د الله سره او د مومنانو سره  او چلول نکو ي دوي مګر د خپلو ځانو سره  او دوي  نه پوهيګي۔
﴿١٠﴾	فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ فَزَادَهُمُ ٱللَّهُ مَرَضاً وَلَهُم عَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ
	په زړونو د دوي کي دے  مرض د نفاق نو زيات به کي الله دوي لره دا مرض د دوي او دوي لره دے عذاب دردناک دے په د غي چه دوي دروغ وي ۔
﴿١١﴾	وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ لاَ تُفْسِدُواْ فِى ٱلأَرْضِ قَالُوۤاْ إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ
	کله چه وئيلي شي دوي ته فساد مه کو ي په زمکه کي۔  وائي دوي بشکه مونږه  اصلاح کونکي يو۔
﴿١٢﴾	أَلاۤ إِنَّهُمْ هُمُ ٱلْمُفْسِدُونَ وَلَـٰكِن لاَّ يَشْعُرُونَ
	خبردار دوي چه دي دوي دي فساديان ليکن دوي نه پوهيږي۔
﴿١٣﴾	وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُواْ كَمَآ آمَنَ ٱلنَّاسُ قَالُوۤاْ أَنُؤْمِنُ كَمَآ آمَنَ ٱلسُّفَهَآءُ أَلاۤ إِنَّهُمْ هُمُ ٱلسُّفَهَآءُ وَلَـٰكِن لاَّ يَعْلَمُونَ
	او کله چه وئيلي شي دوي ته ايمان راوړي لکه چه ايمان راوړے دے صحابو۔ وائي دوي ايا مونږه ايمان راوړو لکه چه ايمان راوړے دے بيوقوفو۔  خبردار دوي چه دي دوي دي بوقوف ليکن دودي نه پوهيږي۔
﴿١٤﴾	وَإِذَا لَقُواْ ٱلَّذِينَ آمَنُواْ قَالُوۤا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْاْ إِلَىٰ شَيَاطِينِهِمْ قَالُوۤاْ إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِئُونَ
	کله چه مخا مخ شي د هغه کسانو سره چه ايمان ئي راوړے دے وائي دوي مونږه ايمان راوړے دے۔ او کله چه لاړي شي هغه خپلو مشرانو ته ۔ واي دوي مونږ ه ستاسو سره يو ۔ بشک مونږه ټوقے کونکي يو دوي پوري۔
﴿١٥﴾	ٱللَّهُ يَسْتَهْزِىءُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِى طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ
	الله به سزا  دټوقو ورکي دوي لره او پري بهدي دوي لره په سرکشو د دوي کي حيران او پريشان .
﴿١٦﴾	أُوْلَـٰئِكَ ٱلَّذِينَ ٱشْتَرُواْ ٱلضَّلاَلَةَ بِٱلْهُدَىٰ فَمَا رَبِحَتْ تِّجَارَتُهُمْ وَمَا كَانُواْ مُهْتَدِينَ
	د غه کسان چه دي خوخه کړه ګمراهي  په بدله د هدايت کي۔ نو فائده ورنکړه دوي لره ددوي تجارت ګيرئي۔ او نه  دي دوي لار موندونکي۔
﴿١٧﴾	مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ ٱلَّذِى ٱسْتَوْقَدَ نَاراً فَلَمَّآ أَضَاءَتْ مَا حَوْلَهُ ذَهَبَ ٱللَّهُ بِنُورِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِى ظُلُمَاتٍ لاَّ يُبْصِرُونَ
	مثال د دي کافرو  پشان دهغه سړي دے چه بل ئي که اوور۔  هر کله چه رانړه کړه چاپيره ددنه نو بوتله الله رنړ ددوي نه پريخودل دوي لره په تيارو کي نه ليدونکي۔
﴿١٨﴾	صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لاَ يَرْجِعُونَ
	کانړه دي  ګنګيان رانډه دي   دو ي نه راګرزي حق ته ۔
﴿١٩﴾	أَوْ كَصَيِّبٍ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ فِيهِ ظُلُمَاتٌ وَرَعْدٌ وَبَرْقٌ يَجْعَلُونَ أَصْابِعَهُمْ فِيۤ آذَانِهِم مِّنَ ٱلصَّوَاعِقِ حَذَرَ ٱلْمَوْتِ وٱللَّهُ مُحِيطٌ بِٱلْكافِرِينَ
	او مثال ددي قرآن په شان د باران د بره نه۔ چه دي کي وي تيارے ګرګور او بريښنا۔  ايږدي ګوتي خپلي   په غوګونو کي د وجه د تند ر نه او د يرے د مرګ نه الله راګيرونکي دے کافرانو لره ۔
﴿٢٠﴾	يَكَادُ ٱلْبَرْقُ يَخْطَفُ أَبْصَارَهُمْ كُلَّمَا أَضَآءَ لَهُمْ مَّشَوْاْ فِيهِ وَإِذَآ أَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُواْ وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
	نزدي دا بريښنا چه وتختوي نظر د سترګو د دوي۔ هر کله چه رنړا شي دوي ته نو زي په دي کي۔ او کله چه تياره شي په دوي باندي نو ودريږي۔که خوخه وے د الله  نو بوتلي بئي وو  طاقت د اوريدو د دوي او طاقت د ليدو د دوي۔ يقينا الله په هر څه باندي قدرت والا.